|
Maakt u zich er maar vast
klaar voor, want vanaf 25 juni 2011 gaat de vierde editie van Lustwarande open:
RAW. Dertig kunstwerken, opgesteld
in het 'barok bos' De Oude Warande. Lustwarande 2011 stelt dit jaar het autonome
karakter van de hedendaagse beeldhouwkunst centraal en wil sculptuur in al zijn
puurheid tonen. Met kunst die over zichzelf gaat én in context staat: Referential Autonomous
Work. Raw dus.
Bed and Breakfast Tilburg -
Gust van Dijk was recent aanwezig bij de preview van de Biënnale in Venetië, maar verheugd zich al
stiekem op het uitpakken in de Oude Warande, wat de Lustwarande dit jaar zal
doen...?
De Oude Warande werd in 1712
aangelegd door de Duitse prins Wilhelm Von Hessen-Kassel (Wilhelm VIII), die op dat moment heer van
de heerlijkheid Tilburg en Goirle was. Hij liet De Oude Warande aanleggen volgens de laatste
tuinmode, de Barok. Warande is afgeleid van het Franse varenne, wat jacht- of lustbos betekent. Het hoofdontwerp is een
sterrenbos, terwijl de paden van de vier kwadranten aangelegd zijn in verschillende geometrische
vormen, waardoor het padenstelsel een doolhof vormt. Dergelijke parken werden gewoonlijk
verlevendigd met sculpturen, grotten en vijvers. In De Oude
Warande zijn geen overblijfselen van beelden gevonden. Wilhelm VIII werd kort na de
voltooiing van het bos gouverneur van Maastricht. Gedurende de 19e eeuw wisselde de Warande enkele
malen van eigenaar. In 1952 werd de gemeente Tilburg eigenaar van De Oude Warande. Sinds 1989 wordt
het originele ontwerp gerestaureerd. Deze restauratie zal rond 2020 gereed zijn.
De Lustwarande wordt sinds
2000 georganiseerd door Stichting Fundament. In 2007
verleende Fundament Callum Morton de opdracht om een paviljoen voor De Oude
Warande te ontwerpen. Dit paviljoen, Grotto, werd in 2009 opgeleverd,
ter gelegenheid waarvan de expositie Stardust plaatsvond, waaraan onder anderen Jedediah Caesar,
Björn Dahlem, Dan Graham, Job Koelewijn, Terence Koh, Germaine Kruip, Rona Pondick en Maria Roosen
deelnamen.
De eerste editie van
Lustwarande, Lustwarande/Pleasure-Garden (2000) werd opgezet als een refurbishment, een hedendaagse
voltooiing van het 18e eeuwse Barokke lustbos
Het hervatten, het
herbezien, de retrospectie en het herijken, mag momenteel de meest opmerkelijke karakteristiek in
de hedendaagse kunst genoemd worden. De vraag over authenticiteit is passé. Enkele decennia geleden
nog relatief onderkende kunstvormen als video, fotografie en digitale kunst zijn al geruime tijd
established. Relational Esthetics vormde bijna tien jaar lang het nieuwe toverwoord, maar intussen
is ook deze expliciet sociaal geëngageerde kunst gearriveerd. Schilder- en tekenkunst, op doek en
expanded, de sculptuur in de ruimste zin van het woord, inclusief installaties, de relatie met
architectuur en herbezinningen op het begrip monument, en de performance hebben opnieuw voor het
voetlicht gestaan of staan dat nog steeds.
Post-Modernisme is voorbij
en heeft plaats gemaakt voor een bewustwording van de mondiale beeldende kunstpraktijk, waarin
identiteit, globalisering en de Noord-Zuid verhoudingen de belangrijkste thema’s zijn. Maar na het
eerste decennium in de 21ste eeuw is deze thematiek ook beslist niet nieuw meer. Naast tendentieuze
verkenningen van het Aziatische, met name Chinese en Indiase, en Afrikaanse beeldende kunstfront,
staan Minimal Art en Conceptual Art, als ook de rol van woman artists en de Zuid-Amerikaanse
avant-garde met zijn hedendaagse representanten, sinds enkele jaren in retrospectieve
belangstelling en bepalen mede het veelzijdige aanzien van de hedendaagse kunst. Intussen herijkt
de kunstgeschiedenis haar (Westerse) canons.
Lustwarande 2011 -
Raw vat deze tijdsgeest van pluriformiteit in de beeldende kunst op, kijkt naar het heden
en terug en laat hedendaagse sculptuur in al zijn puurheid zien. Veelzijdigheid, met duidelijk
herkenbare tendensen uit de 20e eeuw in werken van navolgers, en ook toevoeging van time based
vormen van kunst zullen de grondtoon vormen van Raw. Deze kunst verwijst naar niets anders dan naar
zichzelf en naar haar voorgangers en is daarom zowel autonoom als referentieel (referential
autonomous work). Naast schijnbaar ruwe montage, rauwe materialen en rauwe figuratie, hedendaagse
inspiraties van assemblage, Existentialistische Figuratie en Arte Povera, toont Raw strak
geometrische en meer gepolijste werken die vooral voortvloeien uit de verworvenheden van
Constructivisme en Minimal Art.
De Oude Warande met zijn
Barokke padenpatroon vormt het podium voor recente kunst die echo’s oproept uit de vorige eeuw, met
kunst ook die in weinig opzicht meer doet denken aan de tijd waarin het Barokke kleed geweven werd,
maar die er doorheen de tijd onlosmakelijk mee verbonden is.
Aan Lustwarande 2011 – Raw
nemen rond de dertig beeldend kunstenaars deel. Evenals in 2004 en 2008 zal Museum De
Pont fungeren als extra locatie.
De expositie zal (onder voorbehoud) aangevuld worden met
muzikale en theaterproducties op locatie in De Oude Warande (November Music, Trash,
Het Zuidelijk Toneel).
De kwaliteit en het belang
van Lustwarande in het algemeen en de editie van 2011 in het bijzonder wordt erkend door de
Britse Henry Moore Foundation, die Lustwarande 2011 op voorhand honoreerde vanwege
de rol die Fundament speelt in de internationale ontwikkelingen binnen de hedendaagse sculptuur.
Een dergelijke bijdrage wordt zelden aan buitenlandse instellingen toegekend. Deze honorering geldt
als een internationaal
keurmerk.
We gaan het zien zou Gust zeggen... Wilt u ook het bos in, maak dan uw bezoek aan
Tilburg compleet en boek uw overnachting bij BedandBreakfast Tilburg Gust van
Dijk!
|
